Stacjonarne
Mobilne
VR i AR
EEG
fNIRS
Sygnały obwodowe
Półka
Pomiar przy ekspozycji, realnej albo odtworzonej z planogramu. Liczy się czas do pierwszej fiksacji, udział opakowania w uwadze wzrokowej całej półki i to, czy wariant zostaje znaleziony przy zadaniu zakupowym, a nie przy swobodnym oglądaniu.
Badania opakowań
Opakowanie ma dwie publiczności: półkę i rękę
Na półce rozstrzyga się, czy opakowanie zostanie znalezione wśród kilkudziesięciu innych. W ręku rozstrzyga się, czy da się z niego odczytać to, co ma zostać odczytane. To dwa różne pytania i mierzy się je w dwóch różnych procedurach.
Dwie sytuacje
Co innego widać z dwóch metrów, a co innego z trzydziestu centymetrów
Ręka
Pomiar przy opakowaniu wziętym do ręki albo przy makiecie na ekranie. Liczy się kolejność odczytu, to, które pola zbierają fiksacje przy pytaniu o skład albo termin, i w którym momencie uczestnik przestaje szukać.
Zakres
Sześć rodzajów testu
Zakres wynika z etapu, na którym stoi projekt: inaczej wygląda test dwóch koncepcji przed wyborem kierunku, a inaczej sprawdzenie gotowego opakowania wobec konkurencji.
Projekt opakowania
Pomiar na gotowym projekcie albo na makiecie: które elementy zbierają fiksacje, w jakiej kolejności i jak długo.
Wyróżnienie na półce
Opakowanie w otoczeniu konkurencji, na planogramie albo na półce realnej. Pytanie brzmi, czy zostaje znalezione, a nie czy się podoba.
Etykieta i deklaracje
Czy skład, data, oznaczenie wartości odżywczej i deklaracja marketingowa zbierają fiksacje, i w którym momencie kontaktu z opakowaniem.
Zestawienie z konkurencją
Ten sam układ ekspozycji z opakowaniami konkurencyjnymi, żeby wynik dało się odnieść do czegoś poza samym projektem.
Porównanie koncepcji
Kilka wariantów tego samego opakowania w jednej procedurze, z planem analizy ustalonym przed pomiarem.
Obsługa opakowania
Opakowanie w ręku: otwieranie, odczyt instrukcji, ponowne zamknięcie. Tu obok wzroku liczy się czas i przebieg czynności.
Metody
Co mówi każda metoda, a czego nie rozstrzyga
Zestaw dobieramy do pytania, nie odwrotnie. Przy teście czytelności etykiety wystarcza zapis wzroku i wywiad; przy porównaniu koncepcji dokładamy kanały, które pokazują, gdzie w przebiegu coś się wydarzyło.
- Okulografia
- Ścieżkę wzroku na opakowaniu i na ekspozycji: co zebrało fiksację, w jakiej kolejności i jak długo. Stąd biorą się czas do pierwszej fiksacji i udział obszarów zainteresowania.Fiksacja nie znaczy zrozumienia ani zapamiętania. Mówi, że element znalazł się w polu uwagi wzrokowej, a nie że został odczytany.
- Analiza mimiki
- Ruchy mięśni twarzy w trakcie kontaktu z opakowaniem, klasyfikowane klatka po klatce.Zapis klasyfikuje ruchy mięśni, a nie emocje. Przypisanie ruchu do stanu emocjonalnego jest interpretacją i wymaga osobnego uzasadnienia.
- Aktywność elektrodermalna, EDA
- Przewodnictwo skóry, zmieniające się wraz z pobudzeniem autonomicznym. Przy półce wychwytuje momenty, w których coś się wydarzyło.EDA mówi o sile pobudzenia, nie o jego znaku ani o przyczynie. Ten sam przebieg daje zaskoczenie i rozdrażnienie.
- Wywiad po zadaniu
- To, co uczestnik potrafi powiedzieć o swoim wyborze, zebrane zaraz po kontakcie z opakowaniem, przy nagraniu z pomiaru.Dane deklaratywne i instrumentalne uzupełniają się. Rozbieżność między nimi jest wynikiem do opisania, a nie błędem jednej ze stron.
Sąsiednie badania
Opakowanie na półce to część badania shopperowego
Gdy pytanie dotyczy całej ścieżki zakupowej, a nie samego projektu, opakowanie jest jednym z elementów badania shopperowego: mierzymy wtedy także nawigację w kategorii, materiały POS i strefę impulsową. Skalę i kontekst ruchu w sklepie opisuje osobno analiza obrazu z kamer, która mówi, gdzie ktoś stanął i co wziął, a nie na co patrzył.