Czym mierzymyTrzy kanały pomiarowe na wspólnej osi czasu
Zapis okulograficzny mówi, które elementy kreacji były oglądane i jak długo. Nie mówi, jaka reakcja fizjologiczna temu towarzyszyła. Analiza mimiki rejestruje z kolei zmianę wyrazu twarzy, ale bez informacji o tym, gdzie w danej sekundzie padał wzrok, trudno przypisać ją do konkretnego elementu materiału. Dlatego trzy kanały rejestrujemy równocześnie i zsynchronizowane, a wskaźniki czytamy łącznie.
- Eyetracking
- Rozkład i kolejność fiksacji. Czas do pierwszej fiksacji na marce, łączny czas oglądania logotypu, odsetek widzów, u których packshot zebrał choćby jedną fiksację, oraz to, czy czas fiksacji na haśle wystarczał na jego przeczytanie. Kanał opisuje zachowanie wzrokowe, nie reakcję na materiał.
- FEA, analiza mimiki
- Klasyfikacja wyrazu twarzy sekunda po sekundzie: znak reakcji i jej natężenie. Klasyfikator opisuje konfigurację ruchów mięśni twarzy, a nie stan emocjonalny widza, więc wynik czytamy razem z tym, co w danej sekundzie było na ekranie i gdzie padał wzrok.
- EDA, aktywność elektrodermalna (GSR)
- Zmiany przewodnictwa skóry, wiązane z pobudzeniem układu współczulnego. Sygnał mówi o sile reakcji, nie o jej znaku ani o jej przyczynie. Znak próbujemy ustalić dopiero po zestawieniu z analizą mimiki i z odpowiedziami uczestnika po ekspozycji.